Op vakantie!

Vandaag vertrekken wij naar Denemarken! De komende twee weken zal het rustig zijn op deze site, want Johan en ik houden onze belevenissen bij op een aparte website. Kom dus rustig daar op bezoek! Na 13 mei ga ik hier gewoon weer verder!

Oef…

Ik heb veel te lang niets van me laten horen, maar zoals dat soms gaat: druk, druk, druk. Waarmee? Werken (7 dagen), fröbelen voor Pims afscheid op de peuterspeelzaal en peutergym, veel verjaardagen (waaronder vrijdag die van mij), wennen aan het ritme van pims schoolwendagen… Kortom, ik ben van de straat. Zou ik bijna vergeten dat ik volgende week met man en kids naar Denemarken ga! Voor die tijd zal ik pogen nog wat nieuwtjes over ons huishouden van Jan Steen te publiceren. Als je onze vakantievoorpret wilt volgen en hoe wij Denemarken beleven, kun je hier ons nieuws lezen…

Weekendje weg

Pim met mama in het 'Zandkasteel van Koning Koos' (of het 'ridderkasteel' van Bad Bentheim

Femke met oma Moesje in de ballenbak

We zijn vandaag teruggekomen van ons weekendje weg naar het Duitse Bad Bentheim. (We: Johan, Pim, Femke, oma Moesje, opa Joop, Hobbes en ik zei de gek.) Op slecht 20 minuten rijden van ons huis staat een prachtig redelijk nieuw bungalowpark. Toen we daar aankwamen en ik de bedden stond op te maken bedacht ik me, dat het eigenlijk maar een raar fenomeen is: weekendjes weg. Voordat ik weg ga ben ik zo druk als een potje met pieren. De boel een beetje aan kant, de was weggewerkt (want als we terugkomen hebben we weer een berg), alles voor iedereen inpakken. Hebben we alles wel mee? Dan prop je alles in je auto, want je neemt altijd te veel mee. Ik leer het ook nooit… De zielige Hobbes zat zelfs klem in de achterbak naast opa’s rollator. En het weekendje mag dan leuk zijn, maar als je weer terugkomt ben je bijna net zo druk als drie dagen ervoor met het wegwerken van de was en zorgen dat alle prulletjes weer op de juiste plek komen te liggen. Dus waarom zou je een weekendje weg gaan?

Nou, omdat het geweldig genieten was. De sfeer was goed, geweldig zelfs. De kinderen sliepen goed (bij elkaar op de kamer!) De kinderen aten goed (oké het was voor hen naast oma’s bietenschotel wel patat en pannenkoeken, maar toch). Tijd voor mezelf. Tijd voor mijn gezin. Zwemmen in een prachtig en warm zwembad. Zien dat Pim en Femke plezier hebben (de ballenbak blijft toch favoriet). Eindelijk weer eens gelezen. ‘s middags even een powernap doen. Ouderwets ganzenbord gespeeld en ontdekt dat kwartetten hilarisch kan zijn! Prachtige omgeving. Kortom, ik heb het gevoel dat ik heel lang weg ben geweest. Waarom ik een weekendje weg zou gaan? Daarom dus!

Over de grens

Het is alweer heel even geleden, maar vorige week sliepen we een paar nachtjes over de grens. In Duitsland om precies te zijn. Johans ouders waren dit jaar 35 jaar getrouwd en natuurlijk was dat wel een cadeautje waard. Daarom vertrokken we met ons allen naar Molbergen. Voor Pim was het al snel de Mollenheuvel en laat er nu net achter ons huisje een geweldige zandberg gedeponeerd zijn! Meteen moet ik iets rectificeren. Ons huisje mag geen huisje heten, het was een kast van een huis! We waren dan ook met negen personen, maar je kon elkaar er bijna niet in terugvinden. Pim maakte meteen van de ruimte gebruik om met zijn loopfiets rondjes om de eettafel te crossen. Die negen personen (opa, oma, Arjan en Marianne, Stefan, Johan en ik, Pim en Femke) klopt ook niet helemaal, want Marianne is hoogzwanger. Gelukkig is ons neefje nog even lekker bij zijn mama blijven zitten. (Alhoewel hij nu wel mag komen!!!)

We hebben genoten dit weekend. Het weer was geweldig! Pim en Femke hebben zich geweldig vermaakt en goed geslapen (toch ook wel belangrijk). De sfeer was goed en we hadden een fijne combinatie van een beetje lummelen en wat ondernemen. Zo hebben we een heerlijke fietstocht gemaakt, zijn we uit eten geweest en mochten we zelf fietsen op een draisine over een spoorbaan. Je moet maar even googlen als je wilt weten hoe dat eruit ziet. Femke heeft iedereen versteld doen staan vanwege haar klimtechnieken. Bijna de hele familie hield haar in de gaten, maar in een klein onbewaakt moment, kroop ze snel de gang op. Oma ging meteen kijken en speurde over de grond. Geen Femke. Ze wilde zich alweer omdraaien, toen ze vanuit haar ooghoek twee kraaloogjes zag. Mevrouw zat al halverwege de trap! Ook Pim heeft zijn klimtechnieken aangescherpt. Aan het begin van het weekend durfde hij de mollenheuvel achter ons huis niet op. Op zondag waren we hem kwijt. Stond hij er helemaal alleen bovenop. Maar ja, hoe kom je nu weer naar beneden? Juist! Lekker glijden op je billen!!!

Geel

Femke heeft af en toe precies dezelfde mimiek als haar oma, mijn moeder. We noemen haar dan ook regelmatig ‘Ini-mini-Dini’. Ook qua karakter zou ze nog wel eens op mijn moeder kunnen gaan lijken. Femke lijkt een doorzetter, ze gaat op haar doel af en laat zich niet makkelijk van haar doel afleiden.

Tijdens onze vakantie was Femke dol op de ballenbak. Lekker worstelen tussen al die mooie kleuren. Ook hier bleek weer dat ze iets van mijn moeder had. Femke’s lievelingskleur lijkt geel! Ze kroop constant met een gele bal rond. Als we haar een andere kleur gaven dan gooide ze die demonstratief weg en zocht ze net zolang tot ze weer een gele te pakken had. Een meid met karakter!

Zon, zee, strand!

Even wennen, maar daarna geweldig!

Lekker wroeten!

We hoorden later dat hier in Twente de regen met bakken uit de lucht viel tijdens onze vakantie. Wij wisten echter van niets en genoten volop van het mooie weer. Een bezoekje aan het strand was dan ook een must. En volgens Pim gingen we ook naar zee, want we zijn immers in Zee-land!

We hebben gevliegerd en zandkastelen gebouwd. Pim vond het heerlijk om met zijn blote voeten door de zee te rennen. Springen over de golven, of snel wegrennen voordat de golven hem te pakken krijgen. Natuurlijk verloor hij uiteindelijk zijn evenwicht en haalde hij een nat pak. Femke vond het ook heerlijk om met haar voeten in het water te ‘staan’ alleen waren wij daar minder blij mee. Ruim 10 kilo dat onder aan je armen hangt is toch een kleine aanslag op je rug. Gelukkig vond ze – net als Pim – het strand ook geweldig. Lekker buikschuiven door het zachte zand om vervolgens met een dikke snotneus ook het strand nog maar even te kussen . Kinderen, zoals kinderen horen te zijn!

Op onderzoek

Het huisje dat we in Zeeland geboekt hadden, was prachtig! Vrijstaand, geschikt voor zes personen, dus Pim en Femke hadden lekker hun eigen slaapkamer en het lag aan de rand van het park. Wij keken uit over – wat later bleek – de spruitenvelden. Eén nadeeltje: de tuin grensde aan een brede sloot. Niet echt fijn met twee kleine hummels die de wereld graag ontdekken, maar nog niet helemaal doorhebben hoe ze in het water hun hoofdjes boven water moeten houden. Gelukkig… Na het doorspitten van de papieren bleek het ‘toch wel erg lange volleybalnet’ een soort omheining te zijn. Deze konden we met stokken in de grond bevestigen en zo bleven onze schaapjes keurig op het droge.

Helaas was er nog een kleine onveilige situatie. Maar misschien moeten we het meer een onveilig persoontje noemen. Haar naam is Femke. Femke is op ontdekkingstocht en dat is buiten natuurlijk helemaal geweldig! Ze kon zich een hele tijd vermaken met de schelpjes langs de bungalow. Helaas vond ze ook dat ze best te pruimen waren. Net zoals de paddenstoelen die nu al uit de grond tevoorschijn kwamen. Even oppassen geblazen dus, maar dat mocht de pret zeker niet drukken!

Op Zeeland

Al weken voordat we vertrokken, had Pim het erover:’Wij gaan op vakantie ‘op’ Zeeland, met de auto. Dan gaan we ook zwemmen in de zee en in het grote zwembad en dan moet ik zwemvleugels om!’ Hij kon niet wachten tot het zover was en daarom maakte ik een aftelkalender, zodat hij kon zien hoeveel nachtjes het nog duurde voordat we daadwerkelijk met de auto op Zeeland gingen.

Inmiddels zijn we terug. We hebben genoten met ons viertjes. Van elkaar, het park, de omgeving en – geloof het of niet – het prachtige weer! Hier in Twente viel de regen met bakken uit de hemel en wij genoten van een heerlijk zonnetje! Zelfs op het strand was net nog warm. De komende tijd zal ik jullie (hopelijk) blij maken met wat vakantiekiekjes.

Vakantie!

Pim op zijn best!

Ook Femke vindt de vakantie leuk!

Voordat de hectiek van werken in combinatie met twee kleine kinderen gaat beginnen, vertokken Johan en ik met Pim en Femke richting Drenthe. Lekker een weekje op vakantie met ons gezinnetje. Al waren we niet helemaal compleet, want Hobbes ging bij opa en oma logeren. Al werd het weekje wel wat overschaduwd door Femkes fles-afkeer en mijn (dreigende) borstontsteking (?), wij genoten volop!

Cliché, maar waar: als de kids lol hebben, heb je als ouders ook plezier. Femke liet haar ritme niet verstoren door een andere omgeving en Pim genoot volop van alle dingen die we samen deden. Het feest werd nog vergroot doordat het park in het teken stond van het Sinterklaasfeest. Dat betekende dat Sinterklaas op bezoek kwam, we kregen in ons huisje ontbijt bezorgd door Zwarte Pieten en al die Pieten kwamen we ook regelmatig op het parkterrein tegen. Op het park waren er ook allerlei andere leuke dingen voor Pim te doen. Knutselochtend, knuffelen met Bollo de Beer, een overdekte speeltuin, een spelcomputer waarop hij kon ‘tuur’n’ (sturen) en natuurlijk hebben we ook gezwommen!

Het hoogtepunt van de week was misschien wel ons bezoek aan Kabouterland. Je stapt binnen in een sprookjeswereld, vol beesten, trollen en kabouters. Voor Pim was het erg leuk om op de knopjes te drukken, zodat de kabouters een verhaaltje gingen vertellen. Samen speuren door de grotten, op zoek naar kleine rode puntmutsjes. Een klein minpuntje… de sectie met (vogel)spinnen hadden ze voor mij wel achterwege mogen laten !

Ook al ziet onze vakantie er tegenwoordig heel anders uit dan in de tijd dat we nog geen kids hadden, het is zeker niet minder leuk. Ik vond het heerlijk om lekker aan te klungelen met ons vieren. Even tijd voor elkaar en genieten van de kleine dingen in het leven!

Gran Canaria (2) – Vliegen

Datgene waar we het meest tegenop zagen, ging geweldig: het vliegen! Nu vervoeren Johan en ik onszelf liever niet door het luchtruim, maar we vinden het wel leuk om iets van de wereld te zien. Of in dit geval: om de zon op te zoeken. En om nou dagenlang in een auto te gaan zitten is dan ook niet echt een optie. En ook al hadden we het vliegen in 2006 compleet afgezworen, op 20 maart van dit jaar werden we toch weer gelanceerd.

We dachten slim te zijn. Van te voren hadden we deze reis uitgezocht, omdat de vluchttijden zeer gustig waren en we vlogen rechtstreeks. Helaas (stomme kredietcrisis) was de vlucht niet volgeboekt en werden er twee vluchten samengevoegd. In plaats van 12.00 uur, vlogen we de heenweg om 9.00 uur. Dit betekende dat we om 5.00 uur al moesten vertrekken vanuit huis. Terug vlogen we wel wat eerder, wat gunstig was, maar nu hadden we een tussenlanding op Tenerife.

Pim hadden we goed voorbereid. Ik haalde hem om 5.00 uit zijn bedje en vertelde hem dat we met vakantie gingen. Pims antwoord was met eens stralende lach: “Kan Kana-i-ja!” . Pim slaapt overal, als het maar in een bed is, dus zijn nachtrust was vanaf het moment van vertrek voorbij. Al zingend ging Pim met ons op weg naar het vliegveld. En het vliegen vond Pim geweldig! Gelukkig zorgden veel boekjes, liedjes en nieuwe indrukken voor de nodige afleiding voor ons en voor hem. Die viereneenhalf (!) uur waren zo voorbij.

Ook de terugweg viel mee, al begon de dag onheilspellend. Pim – die ‘s nachts nooit van zich laat horen -  gaf ons de laatste ochtend van onze vakantie van 4-6 uur een prachtig zangconcert. Alle liedjes uit zijn repertoire kwamen voorbij. Vervolgens viel hij nog wel voor twee uurtjes in slaap, maar Johan in ik begonnen deze dag geradbraakt. Pim hield zich geweldig. Alleen tijdens de overstap, toen we wederom in het vliegtuig moesten, werd hij huilerig. We bereidden ons voor op een hele lange rit, maar ook nu gaf hij in het vliegtuig geen kik!

Op het moment dat we in Dusseldorf in de auto stapten, viel Pim in een diepe slaap. Vlak bij huis werd hij wakker en toen ik hem uit de auto haalde, moest hij huilen. Ik bracht hem meteen naar bed en vertelde hem dat papa hem nog een beetje drinken kwam brengen. “Hoet niet, lapen!” En ‘lapen’ deed hij…