Ze is vandaag alweer 11 maanden! Onze Femke. De afgelopen 2 maanden is er veel veranderd. Ze tijgert de kamer rond. Af en toe probeert ze het op handen en knieën. Onderweg gaat ze zitten om ergens mee te spelen. Haar mondje wordt steeds voller door alle tanden die als paddestoelen uit de grond schieten. Ze weet prima wat ze wel en niet wil en natuurlijk heeft ze af en toe ook ruzie met haar grote broer. Maar wat toch wel weer een super-mijlpaal was: ze gaat zelf staan! Op 3 juli (mama was er natuurlijk niet bij) lukte het haar voor het eerst. In de box, met behulp van de de spijlen, trok ze zich omhoog. Het is nog geen dagelijkse bezigheid, maar ik mocht het ondertussen ook aanschouwen.
Met pijn in mijn hart neem ik zo langzamerhand afscheid van haar baby-tijd. Een tijd die vreselijk snel voorbij is gevlogen. Een jaar waarvan ik niet weet waar het is gebleven. Gelukkig heeft elke leeftijd wel zijn charme en we wachten wel af waar ons dametje ons mee bezig gaat houden. Femke, je bent een heerlijk kind!



