Groeispurt

23 07 2010

'Ik kan staan!'

Ze is vandaag alweer 11 maanden! Onze Femke. De afgelopen 2 maanden is er veel veranderd. Ze tijgert de kamer rond. Af en toe probeert ze het op handen en knieën. Onderweg gaat ze zitten om ergens mee te spelen. Haar mondje wordt steeds voller door alle tanden die als paddestoelen uit de grond schieten. Ze weet prima wat ze wel en niet wil en natuurlijk heeft ze af en toe ook ruzie met haar grote broer. Maar wat toch wel weer een super-mijlpaal was: ze gaat zelf staan! Op 3 juli (mama was er natuurlijk niet bij) lukte het haar voor het eerst. In de box, met behulp van de de spijlen, trok ze zich omhoog. Het is nog geen dagelijkse bezigheid, maar ik mocht het ondertussen ook aanschouwen.

Met pijn in mijn hart neem ik zo langzamerhand afscheid van haar baby-tijd. Een tijd die vreselijk snel voorbij is gevlogen. Een jaar waarvan ik niet weet waar het is gebleven. Gelukkig heeft elke leeftijd wel zijn charme en we wachten wel af waar ons dametje ons mee bezig gaat houden. Femke, je bent een heerlijk kind!





APK/DAF

11 06 2010

Lekker stel!

Pim en Femke gingen afgelopen maandag gezamenlijk  naar de keuring. Pim ter gelegenheid van zijn 3e verjaardag en Femke had de geweldige leeftijd van 9 maanden bereikt. Ook een testmomentje waard…

Femke groeit als kool. Ze is volgens de arts een lange slanke dame – en dat terwijl ze toch echt wel spekbilletjes heeft. Maar goed, de statistieken liegen niet: lengte 76.6 centimeter (knap hoe ze dat zo precies kunnen meten), gewicht 10 kilo schoon aan de haak en de hoofdomtrek loopt ook keurig volgens plan. Lichamelijk gezien viel er ook niets bijzonders op, behalve dat haar tandvlees erg rood was… tanden in aantocht! Op de vraag of Femke al ‘tijgert’ kon ik alleen een ontkennend antwoord geven. Femke dacht hier anders over. Ze had het hele geteutel aangehoord en jawel hoor! ‘s Middags ontdekte ik haar derde tand en aan het eind van de dag tijgerde ze de hele kamer door. En niet voorzichtig in de achteruit, maar meteen vol gas recht op haar doel af!

Pim deed het ook voorbeeldig. Het meten en wegen ging zonder veel morren: 104,3 centimeter en 18,4 kilo. Als hij volgens deze curve door blijft groeien bereikt hij uiteindelijk met gemak de twee meter. Leuk vooruitzicht als je dat minimensje nu ziet. Op de oogtest had ik hem wel voorbereid. Pim vond het dan ook geweldig. Hij ging meteen al klaar staan met een hand voor zijn oog, maar zonder moeite accepteerde hij ook de bril van ‘Piet Piraat’. Zoals ik wel verwachtte kon hij alles zonder moeite zien. Ook de blokkenstapel die de cb-arts hem voor bouwde, kopieerde hij zonder moeite. Maar toen kwam het… Zijn longen moesten nog geluisterd worden. Bij het zien van de stethoscoop schoot hij in de paniek. Hij was bijna niet te kalmeren. Met veel moeite lukte het toch om hem te beluisteren. De overige lichamelijke onderzoeken zijn maar achterwege gelaten. Ik peins me suf waar zijn angst vandaan komt. Misschien biedt de stethoscoop die ik van de oppas mag lenen uitkomst? Pim wist er wel meteen raad mee… bij anderen.





Mijlpalen

17 04 2010

Eigenlijk had ik eerst nog wat andere logjes in de aanbieding, maar deze twee mijlpalen wil ik je niet onthouden. Nadat Pim sinds kort op een driewieler kan fietsen, racete hij vandaag bij mijn moeder zo weg op een fietsje met zijwielen en terugtraprem! Ons race-monster vloog zelfs bijna uit de bocht door de vaart die hij had. Hij moet alleen wel blijven opletten. Twee keer was hij even afgeleid en reedt hij zo de tuin in!

Onze Fem bereikte ook een mijlpaal vandaag. Haar 2e tand is doorgebroken!

En ja, ook ik kwam als moeder vandaag met iets nieuws in aanraking waar alle moeders mee te maken krijgen, maar wat van mij rustig achterwege had mogen blijven… Pim heeft me vanmorgen  onder gespuugd. Vervolgens leegde hij zijn maag nog op drie plekken in de kamer. Binnen een uurtje was ik twee keer gedoucht, had ik drie keer gedweild en is Pim vier keer van kleding verwisseld. Gelukkig was er met ons mannetje vanmiddag niets meer aan de hand!





Doorbraak

27 03 2010

Een van de laatste tandloze smiles...

En nu maar poesten!

Jawel, na weken kwijlen, kauwen en knagen is het gelukt! Op 24 maart brak Femkes 1e tandje door. Toch wel een mijlpaal. En nu maar poetsen!








Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 44 other followers