Dapper dametje

Femke gaat naar de peuterspeelzaal. Vooraf kan ze niet wachten en elke dag vraagt ze of ze naar school mag. elke keer als ze wakker wordt:’Feppe wakker, Feppe nu school? Ik maak een aftelkalender voor haar. Als het eindelijk zover is, is Femke helemaal blij. De eerste keren gaat dat prima. Als ik weg ga zwaait ze dapper:’Dag mama, tot straks!’ Nu heeft ze echter moeite met afscheid nemen. Eerst zegt ze nog dapper dag, maar als ik weg wil lopen, komen de waterlanders. Ik leg haar uit dat ze bij de juffen blijft en dat Fientje ook bij haar blijft. Ze gaat lekker met de kindjes spelen en ik kom haar straks weer ophalen. Mijn hart breekt als ze met een betraand gezicht en trillend lipje zegt:’Oké mama…’

Vakantiefeest!

Prima feeststemming!

Pim had vandaag zijn voorlopig laatste dag op de Anninksschool, want het is zomervakantie! Dat vonden ze daar wel een feestje waard. Zo te zien hebben ze zich prima vermaakt. Het kostte mij even speuren, maar Pim staat wel op de foto! Samen met zijn klas danst hij de polonaise.

PS: Remco, bedankt voor het maken van de foto!

 

Crea-bea

Pim heeft vanmorgen zijn laaste wenochtend op school gehad. Morgen gaan we op vakantie. Na de vakantie wordt Pim vier en dan gaat het echt beginnen. Gelukkig vindt Pim school geweldig. Hij is er ook erg aan toe, al is hij na afloop nog wel overdonderd door het geweld van ruim 80 kleuters! Liep de juf de eerste twee keren nog mee naar buiten, de vorige keer kwam hij alleen door de poort gelopen. Een beetje onthand, stond hij met zijn jasje onder de ene arm en zijn tasje onder de andere arm te turen of hij mij tussen al die andere papa’s en mama’s zag staan. Ik ken hem goed genoeg om te weten dat dat hem nu niet ging lukken. Daarom liep ik naar hem toe. Toen hij mij zag was hij zichtbaar blij:”Hoi mama! Ik heb je gemist!’ Smelt…

Het leuke is, dat hij zich ook echt groot gaat voelen. Hij wil steeds meer zelf doen, want:’Ik ben al bijna een kleuter!’ Sommige dingen zijn ook verwacht, maar soms verbaast hij me ook. Pim is erg goed in lezen en poogt met zijn peutermotoriek ook echt te schrijven. Creatief bezig zijn, trekt hem niet zo. Ik was dan ook best verbaasd, dat hij na zijn eerste schoolochtend met een knutselwerkje naar buiten kwam. De juf vond dat hij al zo goed kon knippen. En inderdaad (oordeel zelf), de mandela was prachtig rond uitgeknipt. Volgens de juf had hij niet zo’n zin in kleuren. Toen ik het resultaat zag (hij had keurig de cijfers 1 tot en met 7 erin geschreven), kon ik dat alleen maar beamen:’Tja, Pim schrijft liever!’ 

Aftellen

De komende tijd gaat er veel gebeuren. Over twee maanden zit Pim op school. Voor die tijd gaan we ook nog twee weken op vakantie naar Denemarken! Dat betekend dat Pim voor die vakantie al afscheid gaat nemen op zijn peuterspeelzaal en op de peutergym. En dan komt het allemaal wel heel dichtbij. Helemaal als je je bedenkt dat Pim voordat we op vakantie gaan, ook nog vier keer een dagdeel mag gaan wennen in zijn nieuwe klas.

Ik zelf word er een beetje zenuwachtig van. Wel leuk zenuwachtig, maar het is wel spannend. Toen ik Pim vandaag vertelde dat hij voor hij echt naar school gaat ook al een paar keer bij juf Marjan mag gaan kijken, reageerde hij enthousiast! Dat is al een goed begin. Op 7 april is het zover. Dan gaat hij voor het eerst een ochtendje naar school! Ik hoop dat hij straks net zo enthousiast is als nu. En ik? Ik ga er dan ook vast aan wennen …

School

Afgelopen zaterdag was er een open dag georganiseerd op de basisschool waar Pim binnenkort naar toe gaat. Ik moest werken, maar Johan besloot daar met Pim en Femke even een kijkje te gaan nemen. Dit was zeer geslaagd! Pim vond het er geweldig en Femke wenste stiekem dat ze ook al vier jaar was. Pim komt bij juf Marjan in de groep. Ook leerde hij klasgenootje Bas kennen. Hij is het zoontje van een collega van Johan en toevallig komen ze in dezelfde groep. Op de andere 27(!) kinderen moet hij nog even wachten. Maar dat duurt niet lang meer. Begin april kan ik bellen om een afspraak te maken voor een aantal wenochtenden. Dan gaan we op vakantie en als we terug komen mag hij al beginnen! Oei, het komt wel dichtbij…

School

Pim wordt in mei alweer vier jaar! Begin dit jaar hebben we hem al opgegeven bij een basisschool in de buurt. Geweldige school, aardige mensen, kortom… we hadden er een prima gevoel bij. Nu is Pim best pienter. Hij kent al lange tijd de letters van het alfabet, en cijfercominaties (ook hondertallen) zijn hem niet onbekend. Natuurlijk zijn we super trots op hem! Alleen blijft hij zich door ontwikkelen (gelukkig), maar met als gevolg dat hij nu al letters aan elkaar gaat plakken. Hij leest en hij vindt het geweldig! Helaas staat het niet op het bijgevoegde filmpje, maar na afloop van dit zinnetje riep hij heel blij:’Hoi ik kan lezen!!!’ Mede door zijn ontwikkeling waren we wel wat angstig voor de basisschool. Hoe gaat het daar verder en hoe spelen ze hierop in?

Nu hoorden we al veel goede verhalen van het Montessori-onderwijs. Maar nu ben ik een type dat al snel voor de ‘gewone’ paden kiest. Eigenlijk schoof ik het idee van ander onderwijs steeds weg. Vorige week kwam ik hierover met mijn schoonzusje in gesprek. Zij kent Pim en ze is zelf onderwijzeres op een ‘reguliere’ basisschool. Zij gaf zelf aan dat ze erg enthousiast was over Montessori (ons neefje is daar ook naar toe geweest) en dat ze zeker aanraadde om eens te gaan kijken. Dat hebben we afgelopen maandag meteen gedaan. Wow! Wat een verademing. De school was prettig, de leermethoden spraken ons aan en het is een school dat afwijkt van het ‘hokjesdenken’.  Elk kind is uniek en leert op zijn eigen manier! Dus de keuze was erg snel gemaakt. Pim gaat naar de Anninksschool!

School

Kleine, grote man

Pim moet nog 3 worden, maar door een vriendin werd ik erop gewezen dat het nu wel tijd werd om hem op te gaan geven voor de basisschool. Help! Pim wordt echt groot! Net voor hij twee werd, kregen we van het Ministerie van Onderwijs al een informatieboekje met alle rechten, plichten en regeltjes rond dat basisonderwijs. Dat boekje belandde onderin de doos ‘nog te doen’… We zouden tegen de tijd dat we hem op moeten geven toch wel weer bericht krijgen van de gemeente? Maar nee, dit was de enige herinnering. Daarom belde ik maar een aantal scholen in de buurt voor een oriënterend gesprek.

De eerste school die we bezochten was een kleine openbare school. Op zich had dit onze voorkeur, maar deze school staat niet heel goed aangeschreven. Toch wilden we graag zelf ons oordeel vellen. Helaas werd het beeld bevestigd. De directeur had niets te vertellen. Wij moesten de informatie eruit trekken. Het kwam erop neer dat het bij deze school vooral ging om een prettige sfeer, waarbij de leerlingen zich optimaal konden ontwikkelen. Maar zeg nou zelf: geldt dat niet bij elke school? Verder was de school chaotisch, rommelig en de leerlingen zaten voor ons gevoel op elkaar door de beperkte ruimte. Pim kreeg daar in drie kwartier wel vijf driftbuien… Zou hij zich er ook niet prettig voelen?

Bij ons bezoek aan de tweede school – een grote katholieke – besloten we de aanbieding van onze oppas om Pim daar te brengen, met beide handen aan te grijpen. Toen wij op de school aankwamen, vroeg de directeur meteen waar we Pim gelaten hadden. Eerlijk vertelden we onze ervaring van de dag ervoor. Hij verzekerde ons dat hij zich daar wel mee zou redden en haalde ons over om Pim op te halen. Zo gezegd, zo gedaan. Pim vond het geweldig. Hij mocht stickers plakken, op de draaiende bureaustoel, hij speelde en tegen de tijd dat hij uitgekeken was, liet de directeur ons de school zien, zodat hij even kon rondrennen. Slechts één boze bui kwam langs en die was wel begrijpelijk. Hij moest met ons mee, terwijl hij lekker in de poppenhoek aan het spelen was. De school was groot, maar daar merkte je niets van. Er heerste rust, het was er licht en ruim. Wij vertrokken er super vrolijk.

Over de derde school – een kleine katholieke – kan ik kort zijn. Hij was redelijk vergelijkbaar met de tweede, maar kwam net iets minder ervaren over. Er waren wat kleine dingen die ons minder aanspraken en daarom was dit een goede tweede. Pim is ondertussen ingeschreven op de ‘tweede school’ ‘t Eimink. Hij mag vanaf 9 mei 2011 mee komen draaien en op 16 mei 2011 gaat hij officieel naar school. Gelukkig duurt dat nog even. Pims peuterpubergedrag lijkt af te nemen. De gezelligheid krijgt in huize Koning de overhand! Ik geniet nu dus nog met volle teugen, want voor je het weet is het 9 mei 2011…