Afgelopen week komt Pim de kamer ingerend. In zijn handen een reclamefolder die net door de bus viel:”Mam, deze is voor jou! Kijk er staat Zondag Moederdag!”
En Femke zingt de hele week al een geheimzinnig moederdagliedje. Ik hoor niets natuurlijk 
. Wat deze dag ook brengt, wat mij betreft kan hij al niet meer stuk!
(Vijf jaar geleden was ik nog net geen moeder. Wat vliegt de tijd. Donderdag wordt.onze kleine grote kerel alweer 5.)
Pim en Femke zitten op de schommel. Femke doet er nogal ruw mee en ik verzoek haar er mee te stoppen. Pim is waarschijnlijk bang dat ze er door zakt want:”Als je niet stopt met springen gaat de aarde kapot en een nieuwe aarde kopen is heel duur hé pap?”
Ik breng met Femke Pim naar school. Pim vraagt of ik hem ‘s middags met de fiets kom ophalen, want:”Femke plaagt vaak zo in de auto!” Dat klopt. Femke leeft zich met regelmaat uit achter in de auto als we van school naar huis gaan. Ik probeer Pim duidelijk te maken dat ik Femke steeds uitleg dat dat niet mag, maar dat ze dat nog niet echt lijkt te snappen. Pim:” Mam, ik ben trots op jou, omdat je het Femke steeds opnieuw uitlegt!”
Pim is in de speeltuin. Het komt wel eens voor dat hij me vraagt of ik bijvoorbeeld ook van de (peuter)glijbaan ga. Mijn antwoord is dan:”Dat kan toch niet? Mama’s billen zijn te dik!” Maar dit keer is er een schommel waar ik wel op kan.
Zo schommel ik gezellig naast een verbaasd kijkende Pim. “Kijk, ik pas ook op de schommel!” Pim:”Maar mam, je hebt helemaal geen dikke billen!” Net toen ik blij begon te stralen voegt hij er aan toe:”Het is gewoon een hele grote schommel!”
We hebben een nieuwe kraan in de keuken. Als de mannen van de kraan klaar zijn, moeten Pim en Femke dit natuurlijk even inspecteren. Pim doet een enorme ontdekking als hij de kraan aan doet:”Hé, deze kraan klinkt hetzelfde!”
Wij hebben onze kansen op het vinden van een pot met goud – die de kabouters verstoppen aan het einde van de regenboog – vergroot. Als ze tenminste ook in de winter werken.
Pim:”Het sneeuwt en de zon schijnt. Dan komt er vast een sneeuwboog.”
Pim lijkt tv. Het programma is afgelopen en de aftiteling verschijnt. “Kijk, dat is het afgelopenliedje!”
Pim was weer lekker dromerig geweest, aldus de juf. ‘s Avonds klets ik even met hem hierover.
“Pim, je moet op school goed opletten en luisteren naar wat de juf zegt.”
“Waarom dan?”
“Dan kan je later kiezen naar welke school je wilt en daarna kan je ook kiezen welk beroep je wilt gaan doen.”
“Oh ja. Zoals brandweerman en dokter en meester…”
“En vuilnisman, journalist net als papa of zuster.”
“Nee, dat kan niet. Een zuster is een meisje!”
“Dat kan wel, dan wordt je verpleger, net als René.”
Pim denkt even na… “Ik wil astronaut worden… Of klaar-over!”
Gisteren was het zover. Pim ging verkleed naar school als zijn grote idool Dirk Scheele. Apetrots gehuld in een groen-gele outfit met op zijn hoofd een grote krullenpruik en in zijn hand zijn gitaar. Juf kent Dirk niet, maar de titel rockster dekte ook de lading !
Pim viert maandag carnaval op school. Natuurlijk mag hij dan verkleed komen. Nu lijkt hij erg op ons en heeft hij niet zo veel met carnaval. Ik poog toch te achterhalen waar hij misschien warm voor draait. Ik noem wat dingen op die makkelijk te realiseren zijn. Een leeuw? Een giraf? Daar heb ik nog bodywarmers van. Maar Pim vindt het allemaal niets. Een piraat dan misschien? Maar nee:”Ik wil niet verkleed. Ik ben toch gewoon Pim?!”
Hij heeft gelijk. Het hoeft ook niet. Ik laat het rusten. Maar ineens hoor ik een stemmetje vanaf de achterbank enthousiast.roepen:”Maar ik kan ook als Dirk Scheele!” Dat wordt het dus. Het T-shirt heeft hij al, net als een gitaar. De groene broek komt hopelijk deze week. En de krullenpruik? Die wil hij waarschijnlijk niet op. Femke is er in ieder geval wel blij mee!
