Gevaarlijke pannenkoeken

Toen Johan en ik naar Paleis Soestdijk waren, logeerden Pim en Femke bij Johans ouders. Hobbes was al bij mijn moeder aan het logeren en werd gelucht door mijn zus en haar kinderen. (Dank daarvoor!). Pim en Femke vermaakten zich kostelijk. Opa en oma en oom Stefan ook, want – eerlijk is eerlijk – met die twee koters zit je geen moment stil. Zelfs ‘s nachts zorgden ze voor vermaak, want Pim besloot om 4.00 uur Sinterklaasliedjes te gaan zingen. Dat wierp trouwens wel zijn vruchten af, want zaterdag was de Sint toch stiekem nog even in Nederland op bezoek en bracht hij Pim en Femke ook in Midwolda nog wat pakjes…

Nu zijn Pim en Femke – zoals inmiddels wel bekend – dol op pannenkoeken. Oma bakte daarom zaterdagmiddag een hele stapel.Nu moet je weten dat opa zijn warme eten het liefst koud eet, zodat het snel kan gaan en hij zo zijn mond niet brand. Pim wilde net zijn tanden in een heerlijke dikke opgerolde warme pannenkoek zetten, toen opa hem waarschuwde:’Pas op Pim, hij bijt!’ (Vertaling:’Pas op Pim, hij is heet!’ Van schrik deinst Pim achteruit. Toen hij zag dat oma erg moest lachen, zag hij de lol er ook wel van in. Hij kreeg er de slappe lach van: ‘Pannenkoeken kunnen toch niet bijten?’ Om er vervolgens aan toe te voegen:’Oma, heb ik misschien ook een droge broek bij me?’

Pims favoriet!

Pim vindt pannenkoeken het aller- allerlekkerst! Maar na het zien van dit filmpje hoef ik dat denk ik niet meer toe te lichten

Moederdag

Vandaag is het moederdag. Johan en ik hadden afgesproken om geen cadeautjes te doen. Dat scheelt ons een boel gepeins, want wat moet je dan toch voor de ander kopen? En dat die cadeautjes er niet voor zorgen dat je je op moederdag een beetje extra moeder voelt, bleek vandaag wel.

Pim wekte mij vanmorgen, doordat hij onze slaapkamer inwandelde. In zijn pyjama keek hij ondeugend over de rand van het voeteneind. In zijn hand had hij een pakje. ‘Gee maa an mama!’, en hij wandelde naar mijn kant van het bed en overhandigde het in folie verpakte doosje. Een zelf geschilderd doosje, voorzien van een gedichtje en gevuld met suikerhartjes… Ik smolt meteen. Dít is moederdag. Pim kroop bij ons in bed en gaf me uitzichzelf een hele dikke knuffel:’Mama hief!’  Ondertussen bewoog de baby in mijn buik. Mijn moederdag kon al niet meer stuk.

Na het ontbijt gingen papa en Pim met Hobbes aan de wandel. Ik kleedde me op mijn gemak aan. Toen de mannen weer terug kwamen, rende Pim op mij af. In zijn handjes een zelfgeplukt veldboeketje. Pims eigen idee, aldus Johan. Tijdens het wandelen zei Pim:’Boemen! Mama boemen!’ Natuurlijk lukt het plukken nog niet zelf, maar daar heb je dan je papa voor.

Toen Pim wakker werd uit zijn middagslaap, verklapte ik onze verrassing. ‘We gaan pannenkoeken eten, Pim!’ Pim dacht even na. ‘Pannenkoekenhuis!’ zei hij vrolijk. Hoe wist hij nu dat ik niet zelf ging bakken, maar dat we inderdaad naar het pannenkoekenhuis gingen? Dat had ik nog niet verteld en het zou de eerste keer zijn dat we dit gingen ondernemen. Pim liet echter al snel weten, waardoor deze link in zijn brein was gelegd. ‘Dip en dap!’ verkondigde onze ‘klettemamoor’. We gingen pannenkoeken eten in het pannenkoekenhuis. Net zoals de giraffes Dip en Dap, in het gelijknamige televisieprogramma. De pannenkoeken liet Pim zich goed smaken. Hij at zonder morren twee(!) kinderpannenkoeken… De volgende keer toch maar een grote pannenkoek bestellen

Hiep, hiep, hiep…

Jong geleerd...

…’Hoera!’ zou Pim zeggen. Het is april, dus in huize Koning is de verjaardagenestafettte weer begonnen. Voor de liefhebbers even een opsomming:

6 april: Johan
10 april: Niels (zwager)
12 april: Jasper (pa/opa)
22 april: ik (zei de gek)
30 april: Stefan (broer/zwager)
7 mei: Joop (pa/opa)
16 mei: Mees (neefje)
17 mei: Pim

Kortom, gezellige familiemaanden. En dan heb ik het alleen nog maar over de familie, de vrienden staan nog niet eens in het rijtje!  Johan en ik proberen de boel een beetje in te perken door onze verjaardagen gezamenlijk te vieren. Daarom was het op 6 april ook geen giga-feest bij ons in huis. Ik kwam ‘s morgens uit de slaapdienst en Johan werkte gewoon. Natuurlijk waren de cadeautjes te laat (ik verwacht ze morgen), maar toch heb ik een soort minifeestje pogen te organiseren. Te beginnen bij het ophangen van de slingers. Vervolgens bakte ik en stapel pannenkoeken, Johans (en Pims) favoriet. Tip: als je geen taart hebt, blijven kaarsjes ook erg goed in de pannenkoek staan!  ‘s Avonds een lekker avondmaal en als afsluiter een ijsje bij onze geweldige ijskoning: van der Poel! Ik hoop dat Johan zich toch een beetje jarig heeft gevoeld!