Goed zo oma!

Femke plast af en toe op de wc. Elk wc-plasje verdient natuurlijk een sticker en een uitbundige lofzang van papa en mama.
Als opa en oma bij ons logeren, wil Femke ook wel eens zien of oma ook plasjes op de wc doet. Het antwoord komt als Femke triomfantelijk van de wc stormt:” Papa! Mama! Oma krijge ook een sticker! Oma heeft ook een plasje op de wc gedaan!”

Familiefoto

Pim en Femke zijn een dagje bij opa en oma op bezoek. Neefje Mathijs was er ook. Dat was natuurlijk bij uitstek een Kodak moment! Is het niet leuk dat ze alle drie prachtig grote bruine kijkers hebben?!

Inieminie

Johan, Pim, Femke en ik doen anders vermoeden, maar onze moeders zijn niet de grootste mensen. Dat was Pim ook opgevallen. Vanmorgen kwebbelden we over de opa’s en oma’s. Pim:’Oma Els is héél klein! Ze kan niet eens bij de bel!’

Gevaarlijke pannenkoeken

Toen Johan en ik naar Paleis Soestdijk waren, logeerden Pim en Femke bij Johans ouders. Hobbes was al bij mijn moeder aan het logeren en werd gelucht door mijn zus en haar kinderen. (Dank daarvoor!). Pim en Femke vermaakten zich kostelijk. Opa en oma en oom Stefan ook, want – eerlijk is eerlijk – met die twee koters zit je geen moment stil. Zelfs ‘s nachts zorgden ze voor vermaak, want Pim besloot om 4.00 uur Sinterklaasliedjes te gaan zingen. Dat wierp trouwens wel zijn vruchten af, want zaterdag was de Sint toch stiekem nog even in Nederland op bezoek en bracht hij Pim en Femke ook in Midwolda nog wat pakjes…

Nu zijn Pim en Femke – zoals inmiddels wel bekend – dol op pannenkoeken. Oma bakte daarom zaterdagmiddag een hele stapel.Nu moet je weten dat opa zijn warme eten het liefst koud eet, zodat het snel kan gaan en hij zo zijn mond niet brand. Pim wilde net zijn tanden in een heerlijke dikke opgerolde warme pannenkoek zetten, toen opa hem waarschuwde:’Pas op Pim, hij bijt!’ (Vertaling:’Pas op Pim, hij is heet!’ Van schrik deinst Pim achteruit. Toen hij zag dat oma erg moest lachen, zag hij de lol er ook wel van in. Hij kreeg er de slappe lach van: ‘Pannenkoeken kunnen toch niet bijten?’ Om er vervolgens aan toe te voegen:’Oma, heb ik misschien ook een droge broek bij me?’

Geel

Femke heeft af en toe precies dezelfde mimiek als haar oma, mijn moeder. We noemen haar dan ook regelmatig ‘Ini-mini-Dini’. Ook qua karakter zou ze nog wel eens op mijn moeder kunnen gaan lijken. Femke lijkt een doorzetter, ze gaat op haar doel af en laat zich niet makkelijk van haar doel afleiden.

Tijdens onze vakantie was Femke dol op de ballenbak. Lekker worstelen tussen al die mooie kleuren. Ook hier bleek weer dat ze iets van mijn moeder had. Femke’s lievelingskleur lijkt geel! Ze kroop constant met een gele bal rond. Als we haar een andere kleur gaven dan gooide ze die demonstratief weg en zocht ze net zolang tot ze weer een gele te pakken had. Een meid met karakter!

Onverwacht bezoek

'Oude' oma en Femke

Johans oma is al ver in de zeventig. Ze woont in Groningen. Het is logisch dat ze het niet ziet zitten om onze kant op te komen. Ze is dan ook nog nooit bij ons in Hengelo geweest. Afgelopen weekend werden we dan ook enorm verrast met haar bezoek! Ze was met Johans ouders meegereden om Femke voor het eerst te bewonderen. Dat leverde dit geweldige plaatje op.

Contole

En zo bereik ik 4 augustus, 39 weken zwanger. Een week voor de uitgerekende datum. Pim is precies een week te vroeg geboren. Stiekum hield ik hier nu ook rekening mee, al weet ik eigenlijk wel beter. Maar als deze datum dan toch rustig voorbij gaat, heb ik toch het idee dat ik ‘overtijd’ ben.

Een bezoek aan de verloskundige levert eentonig, maar zeer goed nieuws op. De baby doet het goed, mijn bloeddruk is voorbeeldig 120/70. Mijn moeder is mee en raakt toch licht geëmotioneert bij het horen van het hartje van haar negende (!) kleinkind. Ook al is het dan nummer negen in de rij, het blijft (voor haar) nog steeds even bijzonder.

De verloskundige schat de baby wederom op een achtponder. Mijn moeder vertelt vol trots aan de verloskundige over haar moeder, mijn oma, die inmiddels overleden is. Van oma’s negen kinderen was de lichtste bijna acht pond. Een 12-ponder op de wereld zetten was voor haar vrij normaal. Mijn oma voedde zelfs – naast haar eigen kind – het kindje van de buren, omdat de buurvrouw te weinig voeding had. Geweldig toch! Een moeder/oma om trots op te zijn. Het zijn die verhalen die je graag door wilt vertellen… bij deze dus!

Volgende week dinsdag mag ik weer naar de verloskundige. Zou ik dat nog redden? Ik gok zelf op komend weekend, maar ik ga er nu toch eigenlijk wel vanuit dat ik over de uitgerekende datum heen ga. Misschien een stukje zelfbescherming? Ik ben de zwangerschap nog niet zat, ook al slaap ik slecht en heb ik -vooral met dit warme weer – last van spataderen. Ik geniet nog heerlijk van de stilte voor de storm. Lekker thuis een beetje aanrommelen, leuke dingen doen met Pim en nog bezoekjes afleggen, waar het straks waarschijnlijk even niet van gaat komen. Een tevreden mens dus. Een tevreden mens met een heel klein wensje… zou de zon iets minder hard kunnen schijnen? 22 graden vind ik ook een fijne temperatuur!

9 Maanden beurs

Afgelopen vrijdag was ik een dag met mijn moeder en schoonmoeder op stap. Op naar de 9-maanden beurs in de RAI in Amsterdam. Het werd een super gezellig dagje uit. Lekker gezellig in de trein, natuurlijk met proviant kletsten we lekker bij. Eenmaal in Amsterdam was het niet moeilijk om de RAI te vinden; volg de meute!

Binnen waren allerlei bedrijven vertegenwoordigd die op de een of andere manier iets met baby’s te maken hadden. Van het ‘Nijntje-pleintje’, tot een ‘Stokke‘-demonstratie, geboortekaartjes, SVB, borstvoedingsadviseurs… Je kon zelfs al een pretecho laten maken! Het duurde even voordat we onze draai hadden gevonden, maar al vlot wisten we onze weg te vinden door de wir-war van mensen. Het duurde dan ook niet lang voordat we bepakt en bezakt met tassen vol (vooral reclamemateriaal) ronddwaalden langs de diverse stands.

Je zult het niet geloven, maar ik vond het hartstikke leuk! Ik stond zelfs met plezier een half uur in de rij voor een gratis pak Pampers. Het is wel grappig om te zien dat wij mensen echte kuddedieren zijn. Iedereen, inclusief mijzelf, sluit zonder wat te vragen aan in een rij wachtende mensen. Er staat een lange rij, dus ze geven vast gratis iets heel leuks weg!

Natuurlijk was er ook van alles te koop. Moeder, schoonmoeder en ik konden die verleidingen niet altijd even goed weerstaan. (O)ma’s: heel erg bedankt voor al die verwennerijen. Veel te gek. Een ding is door de beurs wel zeker: Pim krijgt een Sesamstraat-kamer, en de baby mag gaan genieten van Woezel en Pip!