Pim heeft vanmorgen zijn laaste wenochtend op school gehad. Morgen gaan we op vakantie. Na de vakantie wordt Pim vier en dan gaat het echt beginnen. Gelukkig vindt Pim school geweldig. Hij is er ook erg aan toe, al is hij na afloop nog wel overdonderd door het geweld van ruim 80 kleuters! Liep de juf de eerste twee keren nog mee naar buiten, de vorige keer kwam hij alleen door de poort gelopen. Een beetje onthand, stond hij met zijn jasje onder de ene arm en zijn tasje onder de andere arm te turen of hij mij tussen al die andere papa’s en mama’s zag staan. Ik ken hem goed genoeg om te weten dat dat hem nu niet ging lukken. Daarom liep ik naar hem toe. Toen hij mij zag was hij zichtbaar blij:”Hoi mama! Ik heb je gemist!’ Smelt…
Het leuke is, dat hij zich ook echt groot gaat voelen. Hij wil steeds meer zelf doen, want:’Ik ben al bijna een kleuter!’ Sommige dingen zijn ook verwacht, maar soms verbaast hij me ook. Pim is erg goed in lezen en poogt met zijn peutermotoriek ook echt te schrijven. Creatief bezig zijn, trekt hem niet zo. Ik was dan ook best verbaasd, dat hij na zijn eerste schoolochtend met een knutselwerkje naar buiten kwam. De juf vond dat hij al zo goed kon knippen. En inderdaad (oordeel zelf), de mandela was prachtig rond uitgeknipt. Volgens de juf had hij niet zo’n zin in kleuren. Toen ik het resultaat zag (hij had keurig de cijfers 1 tot en met 7 erin geschreven), kon ik dat alleen maar beamen:’Tja, Pim schrijft liever!’ 
