Verjaardagstaart

Nog even nagenieten ! https://www.youtube.com/v/Xfa7pzaxccc

Arm jarig jobje

Wel blij met de koksmuts die heeft gekregen, maar verder niet echt in de feeststemming...

Nee, dit is geen foto van enkele weken geleden… Het is de huidige vervelende realiteit. Femke is vandaag 2 jaar geworden, maar ze is al sinds donderdag flink ziek! Donderdag begon het met acute koorts, boven de 39 graden. Vrijdagavond – toen de koorts over de 40 graden kwam – toch maar naar de huisartsenpost. Urine schoon, verder niets geks te ontdekken. Conclusie: virusinfectie. Uitzieken dus. Zaterdag en zondag ging het wat beter. Nog steeds koorts, maar tussen de 38 en 39 graden in.

Zondagmiddag kreeg ze echter weer een koortspiek. Wederom de huisartsenpost bezocht. Eigenlijk hetzelfde verhaal. Daar was de koorts weliswaar 40,5 ondertussen, maar ze was (weer) alert en verder was er niets te vinden. Die nacht bleef ze hoge koorts houden. We besloten toch nog een keer urine op te vangen. (Klinkt simpeler dan het is. Heb je er wel eens over nagedacht hoe je urine op vangt bij een nog niet zindelijk meisje. Dat is een heel gedoe en een hele strijd. Dat gaat dus met plaszakjes. Uitleg wordt niet bijgeleverd. Samengevat: zakje, plakstrips – die plakken waar ze niet moeten plakken en loslaten waar ze moeten blijven zitten – en een grote kans op lekkage met als regelmatig resultaat dus een leeg zakje… ) Het bleek toch een blaasontsteking. De urine moet op kweek en ondertussen heeft ze een kuur. Nu al 5 dagen hoge koorts. Zelfs een tip van mijn schoonmoeder -  uit de oude doos – geprobeerd: sokken aantrekken, gedrenkt in azijn. (Voor belangstellenden wil ik dit later nog wel eens uitleggen.) Binnen een uur was haar temp gezakt van 40,2 naar 39, maar het uur daarna klom het weer. Ik hoop dat de kuur gauw aanslaat, want gisteren was Femke een zielig hoopje mens. Alleen maar liggen, staren, huilen, slapen…

Ik wens maar een ding voor Femkes verjaardag. Hoe cliché ook: een gezond (en gelukkig) leven!

Nog een Pim-praatje:
‘Mijn kleine zusje is morgen jarig! Dan ga ik een liedje zingen!
Ik probeer hem voor te bereiden dat het misschien niet zo’n groot feest wordt, omdat Femke zo ziek is.
Pim:’Oh nou… dan zing ik gewoon heel zachtjes!’

Hieperde-Pim!

Vier kaarsen is best veel om in een keer uit te blazen!

Pim is vandaag 4 jaar geworden! Wat een mijlpaal zeg! En dat had hij zelf ook door. Normaal gaat hij graag naar bed, maar gisteren had hij er niet zo’n trek in. Klaas Vaak kwam met zijn zandwagen pas na half negen langs en vanmorgen was onze kleuter (!) alweer voor zevenen wakker. Wat was hij blij! ‘Nu ben ik echt 4 hè!’ De slingers had hij zondag al bewonderd:’Oh, dank u wel, mama! Wat is dit prachtig! Nu alleen nog confetti! ‘ Ook was de meeste visite zondag al geweest, maar vandaag kwamen er gelukkig ook nog mensen, waaronder de opa’s en oma’s.

Extra bijzonder was wel, dat vandaag ook de schoolfotograaf kwam. Dus na gezang van Femke, papa en ikzelf, vertrokken we met de hele familie Koning om kwart over acht naar Pims onderkomen voor het grootste deel van de komende acht jaar. Nadat Pim en Femke samen op de foto gezet waren, mocht Pim nog even op school blijven. Zijn klassefoto werd pas later gemaakt. Toen Johan hem om tien uur op kwam halen, trof hij het volgende tafereel aan:

Genieten toch! (Ik was in ieder geval super trots…)

Hiep, Hob, Hoera!

Hobbes heeft de gekke vijf minuten!

Het is vandaag feest! Onze Hobbes is vandaag 10 jaar geworden! De tijd vliegt. De een vindt hem er ook echt ouder uit zien. Hij wordt ook -voor zover dat kan bij deze blonde adonis – wat grijs om zijn snuit. De ander vraagt ons:’Die hond is nog niet zo oud of wel?’ Hobbes is zo jong als hij zich voelt. Het ene moment ligt hij de hele dag te slapen. Het andere moment dartelt hij door de tuin, als een koe die na een lange winter in de stal in het voorjaar voor het eerst weer de wei in mag. Twee dingen vallen wel op. Hij zoekt wel steeds meer de rust op. Ook stinkt hij nu soms echt naar ‘oude hond’. Maar voor ons is het nog steeds een heerlijke lieve (oude) trouwe loebas!

Als cadeautje mocht Hobje een weekendje in Oma-Parcs logeren. Dat is voor hem zeker geen straf. Ik ga hem morgen pas ophalen en voel me daar toch wel wat schuldig over. Viert hij zijn 10-jarig jubileum niet thuis! Maar ik weet zeker dat hij bij mijn moeder flink verwend gaat worden en ik doe het morgen nog eens dunnetjes over ! Dus eigenlijk heeft hij dubbel feest!

Hiep, hiep, hiep!!!

Hoera! Femke is vandaag 1 jaar! Mocht je denken dat ik in het feestgedruis zit… Femke slaapt, Pim is naar de peuterspeelzaal, Johan grijpt zijn kans en is nog heel even aan het werk te gaan en de visite is er nog niet. Ik geniet nog maar lekker van de stilte voor de storm. Natuurlijk denk ik terug aan vorig jaar.

Gisteren een jaar geleden uit eten, nog een detective gegeken, naar bed… Weeënstorm! En vier uurtjes later lag het kleine meisje in onze armen. Het kleine meisje dat nu alweer zo groot is. Precies weet wat ze wil. Af en toe ruzie maakt met haar grote broer. Houdt van knuffelen, maar dan niet als papa een stoppelbaard heeft. Niet zo gek is op brood, maar verzot op warm eten! Melk graag uit haar flesje drinkt, maar sap/water/thee dan weer niet. Eigenwijs pluishaar heeft en steeds haar knipje uit haar haren trekt…

We hebben je leren kennen Femke, en het is elke dag opnieuw een feestje! En omdat we met jou alweer 365 dagen een feestje vieren, is het nu tijd voor een big party!

Trakteren!

Pim was afgelopen zondag jarig en vandaag mocht hij trakteren op ‘school’. Het kinderdagverblijf dus. Aangezien zijn moeder nogal van het fröbelgebeuren is, greep ze deze kans met beide handen aan. Voor de kinderen een krokodil die een zakje met koekjes in zijn bek had en voor de leidsters een ‘bordje ontspanning’. Dit bordje was gevuld met drie theezakjes, een kaarsje en een stukje chocola.

Helaas kwam er een kleine kink in de kabel… Pims groep werd geschilderd en daarom speelde zijn ‘Tommie’- groep vandaag samen met de ‘Ernie-groep. Mama had dus te weinig traktaties om iedereen blij te maken en daar werd deze mama dan weer niet blij van. Pim was in ieder geval super trots op zijn feestmuts die hij gekregen heeft!

Pims krokodillentraktatie

Pim 2 jaar!

Gisteren, 17 mei, werd Pim 2 jaar! Dit was de dag waarop:

Het is toch wel lastig om 2 kaarsjes uit te blazen...

- Pim zingend door zijn papa en mama gewekt werd.
- Mama zich meer jarig voelde dan op haar eigen verjaardag.
- Pim verkondigde dat hij 2 jaar werd, maar opa en oma ook 2 molens hebben (=waar!).
- We toch meer mensen in ons huis konden herbergen dan we dachten.
- Pim veel leuke kado’s kreeg en het warempel leuk vond om ze uit te pakken.
- Pim ontdekte hoe de gordel van zijn autostoel open moet …
- Pim demonstreerde hoe lekker hij leverworst vindt.
- Pim na alle snoeperijen ook nog rustig een bordje patat en een frikadel op at.
- Pim daarvan heel veel dorst kreeg waardoor hij de ochtend erna door en door nat was!

Hiep, hiep, hiep…

Jong geleerd...

…’Hoera!’ zou Pim zeggen. Het is april, dus in huize Koning is de verjaardagenestafettte weer begonnen. Voor de liefhebbers even een opsomming:

6 april: Johan
10 april: Niels (zwager)
12 april: Jasper (pa/opa)
22 april: ik (zei de gek)
30 april: Stefan (broer/zwager)
7 mei: Joop (pa/opa)
16 mei: Mees (neefje)
17 mei: Pim

Kortom, gezellige familiemaanden. En dan heb ik het alleen nog maar over de familie, de vrienden staan nog niet eens in het rijtje!  Johan en ik proberen de boel een beetje in te perken door onze verjaardagen gezamenlijk te vieren. Daarom was het op 6 april ook geen giga-feest bij ons in huis. Ik kwam ‘s morgens uit de slaapdienst en Johan werkte gewoon. Natuurlijk waren de cadeautjes te laat (ik verwacht ze morgen), maar toch heb ik een soort minifeestje pogen te organiseren. Te beginnen bij het ophangen van de slingers. Vervolgens bakte ik en stapel pannenkoeken, Johans (en Pims) favoriet. Tip: als je geen taart hebt, blijven kaarsjes ook erg goed in de pannenkoek staan!  ‘s Avonds een lekker avondmaal en als afsluiter een ijsje bij onze geweldige ijskoning: van der Poel! Ik hoop dat Johan zich toch een beetje jarig heeft gevoeld!

Jarige Hob

Hiep, hiep, hoera... ik ben alweer 8 jaar!

Onze Hobbes vierde zaterdag 21 februari zijn achtste verjaardag. Dat moest natuurlijk wel gevierd worden met knuffels en het zingen van verjaardagsliedjes. Ik vraag me af of onze trouwe viervoeter met de laatste zo gelukkig was… Gelukkig hadden we ook nog een lekker bot voor hem gekocht. Het verorberen van deze overheerlijke lekkernij kostte wel de nodige energie en na afloop was hij toch enigszins uitgeput (zie foto). Als dank liet Hobje ons lekker meegenieten van het resultaat van deze traktatie. De dag erna liet hij verschrikkelijke winden! Stank voor dank zal ik maar zeggen