Handig bijzettafeltje!
Mijn buik zit behoorlijk in de weg. Bij het bukken, bij het lopen, bij het me voortbewegen door (in mijn optiek 
) smalle doorgangen, bij het draaien in bed, bij het opstaan en gaan liggen… kortom: als ik me beweeg! Echter… als ik stil zit, is zo’n buik ook soms erg bruikbaar als bijzettafel!
Dikke vriendinnen, dikke buiken 
!
Al zo’n 17 jaar vriendinnen. Dan is het toch wel heel speciaal om samen zwanger te zijn! Dat geldt voor Wendie, Monique en mijzelf. Dat Wendies uitgerekende datum slechts elf dagen voor die van mij valt is daarbij wel extra bijzonder. Wendie passeerde vandaag de uitgerekende datum. Alles is bij ons allebei nog rustig, dus we konden nog gezellig bij elkaar thee leuten. Een foto van onze dikke buiken moest natuurlijk nog wel even gemaakt worden!
Mijn erker na 38 weken werk!
De bouwvorderingen van mijn erker naderen het laatste stadium. Dat hoop ik tenminste, want het prachtige bouwwerk van onze kleine hummel gaat steeds meer in de weg zitten. Gelukkig groei ik in dit proces mee en heb ik het zelf niet zo door. Totdat ik een filmpje zag, dat aan het begin van mijn zwangerschapsverlof in ging… Nou, onze dochter heeft niet stilgezeten! Ik wil jullie het kunstwerk niet ontnemen en zelf wil ik nog even genieten van het feit dat ik trots kan zijn op mijn buik. Dat gevoel is straks definitief verdwenen ben ik bang…
'De erker' bij 33 weken
Ik groei… en groei… en groei… De uitbouw aan mijn voorkant overschrijdt de toegestane bouwvoorschriften. Soms denk ik dat ik bij de bouwmarkt wel een paar extra stutbalken mag gaan halen. Maar ja, wat doe je er verder aan? Toekijken en ondergaan denk ik zo…Ondertussen krijg is diverse reacties:
‘Goh, je bent niet zo dik dan tijdens Pims zwangerschap!’
‘Goh, je bent veel dikker dan tijdens Pims zwangerschap!’
Al tikkend tegen mijn buik:’Je groeit ook aardig he!’
‘Hoe lang moet je nog? Nog zéven weken??!!’
De baby wordt nu al vergeleken met haar grote broer. Nu gaat het slechts nog om de bouwcapaciteiten. Over een week of zes zal alles aan haar met Pim vergeleken worden, of ze nu wil of niet. (Lijken ze qua uiterlijk op elkaar? Hoe drinkt ze? Huilt ze net zo veel/weinig? Slaapt ze net zo goed?) Natuurlijk ga ik ook vergelijken. Toch hoop ik dat ik ons kleine meissie als eigen persoontje ga zien! Ik ga er in ieder geval mijn best voor doen!
Voor nu geldt: ook al is het verschikkelijk warm, zit mijn ‘erker’ mij af en toe gigantisch in de weg, heb ik moeite me (voort) te bewegen… tijdens deze zwangerschap (én die van Pim) ben ik trots op mijn uitbouw! Daarvoor en daarna lijd ik aan een buikcomplex. Ik zou dus zeggen:’… bouw nog maar lekker even verder, je mama is super trots op je bouwwerk!’
Dit was een erg leuk logje en zoooo herkenbaar! Alleen die dikke tieten blijven achterwege. Tja… alles waar je op hoopt komt niet; alles komt waar je niet op hoopt… 
Maar ach… cliché maar waar: ‘t is voor een goed doel en als ‘t maar gezond is !
Johan tegen Pim, wijzend op mijn buik:’Wat is dat?’
Pim:’Buik!’
Johan:’Wat zit daar in?’
Pim:’Kijke!’
Ik ontbloot mijn buik en vertel Pim dat daar de baby in zit. ‘Geef de baby maar een kusje.’
Pim aait, kust en knuffelt mijn hele buik. Dan knijpt hij in mijn vel en zegt:’Hebbe!’
Nog even geduld Pim!
PS: Johan wijst op zijn eigen buik vraagt Pim wat dat is? Pim:’Grote buik!’
