Pim en Femke zijn echt broer en zus. Ze kunnen niet met en ze kunnen niet zonder elkaar. Pakt de een niet wat van de ander af, dan kriebelt de ander de een wel tegen zijn/haar zin. Als we niet goed opletten, zitten de handjes ook met regelmaat een beetje te los. Deze momenten mogen voor mij snel voorbij gaan. Maar soms, heel soms, (en gelukkig steeds vaker) kunnen ze ook heerlijk met elkaar knuffelen en spelen. Van al die andere momenten geniet ik des te meer. Want eigenlijk zijn die (b)engels van ons ook best gek met elkaar!



