
Een nieuwe hobby van Pim en Femke: lekker kliederen met scheerschuim. Femke de volgende dag:”Mama, ikke nogge keer smeerschuim?”

Een nieuwe hobby van Pim en Femke: lekker kliederen met scheerschuim. Femke de volgende dag:”Mama, ikke nogge keer smeerschuim?”
Femke:”Pim, als jij gloente eet, klijge sticker!”
Pim:”Femke, jij moet niet zo kwebbelen!”
Johan:”Maar je weet toch dat Femke veel kwebbelt. Ze is een meisje en meisjes kwebbelen veel!”
Pim:”Oh ja, mamma kwebbelt ook veel. Die is ook een meisje! Wij kwebbelen niet veel hè pap? Wij zijn jongens!”
`s Morgens om 6.10 uur zwaait onze slaapkamerdeur open. Femke komt binnen en roept luidkeels:”Kukelekuuu!”
De appel valt niet ver van de boom… Zo vader zo zoon… Johan en Pim lijken niet alleen qua uiterlijk op elkaar!

Ik:”Femke, ik vind je lief!”
Femke:”Ik ook!”
Pim en Femke spelen samen op een matras. De matras is de zee en zij zijn de zeemeerminnen. Ze springen, zwemmen, duiken en springen nog een keer. Dit gaat gepaard met veel lawaai. Johan:’Je stembanden mag je wel wat zachter zetten!’ Pim doet meteen of hij zijn zwembandjes op zijn arm opblaast, want papa zegt toch dat zijn zwembanden zacht zijn?!

Pim gaat naar de fysiotherapie, omdat hij wel wat hulp kan gebruiken bij zijn grove en fijne motoriek. Met behulp van vierkanten, driehoeken, cirkels en ovalen tekent hij tijdens een bezoekje een mooi grafisch figuur. De bedoeling is dat hij de kleine vlakjes die ontstaan in gaat kleuren. Voordat we met kleuren beginnen oppert Pim dat de figuur wel wat op de aarde lijkt:’En dan is dat de Zuidpool!’ vertelt hij al wijzen naar de bovenkant van de cirkel. Toch best knap van een kind van vieren-een-half. Ik ben echter compleet verbaasd, als het volgende gebeurt. De fysio vraagt hem met welke kleur hij wil beginnen. ‘Met groen, en dan kleur ik deze, dat is Amerika. Deze wordt geel, dat is Nederland, daar ligt Azie en dat is Nieuw Zeeland.’ Ondertussen wijst hij op zijn grafisch kunstwerk de juiste plekken aan, als je deze cirkel als wereldbol zou beschouwen. Knappe bol…
Zoals gezegd: de wereld ziet er door de ogen van een kind heel anders uit. Kijk mee en geniet!
Buiten is de snackbar voor de vogels geopend. Het duurde even, maar ondertussen heeft de snavel-op-snavelreclame ervoor gezorgd dat er steeds meer vogels de weg naar dit eetcafé vinden. Ik maak van de gelegenheid gebruik om Pim en Femke wat bij te brengen. Ik ken helaas niet alle vogelsoorten, maar de koolmees, de duif en de kraai gaan nog wel… Ook deze:
‘Kijk Pim, dat is een Roodborst-vogeltje.’
Pim:’Oh ja, een Rookworstvogeltje!’
Zie jij ze ook al vliegen?
Ik wens jullie een geweldig, gelukkig en gezond 2012! Ik heb vanavond genoten van de verwondering waarmee Pim en Femke aan het begin van de avond het vuurwerk aanschouwden.
Ik heb daarmee meteen een voornemen voor het nieuwe jaar: de wereld wat vaker bekijken door de ogen van een kind. Geniet even mee door het volgende filmpje:
(volgt later)
Nog een leuk weetje: Johan en ik kennen elkaar vandaag 12 jaar en johans bedrijf Letterluck bestaat 10 jaar! Daar proosten we op :”Prei!” Zou Femke zeggen…