Broer en zus

8 02 2010

Broer en zus

Pim en Femke zijn enorm gek met elkaar. In de auto zitten ze hand in hand, als Pim Femke een kus geeft verschijnt er bij Fem een big smile, Femke vindt alles wat Pim doet interessant en Pim is erg geinteresseerd in Femkes stemming: ‘Heb je lekker geslapen?’, ‘Zal je even eten doen?’, ‘Lekker slapen, Fem!’… Toch bestaat er ook een vorm van schijn-enthousiasme. Deze foto leek een schattig tafereel. Femke lag in de box. Pim gaat enthousiast naar haar toe en gaat lekker met haar kletsen. Dat duurt echter maar even. Op het moment dat we het familiemoment vast willen leggen pakt Pim net Femke’s speeltje:’Zo, die is van Pim!’  Over broer en zus gesproken… daar horen natuurlijk ook broer- en zusstreken bij ;-) !





Peuter Pim

4 02 2010

Pim is ondertussen gestopt bij het kinderdagverblijf. Toch vinden wij dat het voor hem wel belangrijk is dat hij ook met andere kinderen speelt/leert spelen. Daarom mag hij twee ochtenden naar de peuterspeelzaal. Afgelopen maandag was zijn vuurdoop. De dag ervoor hebben we er even met ons viertjes en de hond lang gelopen.  Kabouter Plop, de Teletubbies en Bob de Bouwer zaten in de vensterbank. Pim was meteen enthousiast. Toen we hem maandag brachten, zocht hij ze ook meteen op.

’s Middags haalde ik hem op. Femke in de kinderwagen… wat een rijkdom! Pim had zich meteen van zijn ‘goede’ kant laten zien. Hij vond het nogal moeilijk om in de kring te blijven zitten… Ook toonde hij meteen een driftbui, omdat  de cd-speler – na twee keer hetzelfde liedje te hebben gehoord – uit moest. Hij voelt zich meteen thuis, zal ik maar zeggen.

Vanochtend mocht hij weer. In eerste instantie wilde hij niet, maar die bui was gelukkig al snel over. Glibberend over de ijsbaan die vannacht op straat was aangelegd – met zijn rugzakje op zijn rug – bereikten we heelhuids ons doel. Een beetje verlegen ging hij naar binnen, even met mama spelen en dan alleen verder. Na drie uurtjes stond ik in de gang bij de andere ouders door het raampje te kijken. Pim zat naast de juf, keurig op zijn stoeltje. Wat was ik trots! Mijn kereltje, tussen die andere peutertjes. Het was goed gegaan. Hij had gezongen, een werkje geplakt, een pleister gekregen (die bij het geleerde liedje hoorde en zijn banaan opgegeten! Ook kon hij al beter op de stoel zitten. Op weg naar huis vertelde hij over zijn ochtend. Peuter Pim, zo klein en toch al zo groot.





Raadsel (2)

3 02 2010

Hierbij de oplossing voor het raadsel van vorige week. Geweldig hoe peuters de dingen die ze niet kennen een naam geven!

'Daar is omgedraaid!'





Hobbels en hormonen

1 02 2010

Iedereen weet dat je na de bevalling moet ontzwangeren. Meestal duurt dit net zo lang als een zwangerschap, sommigen hebben het over een jaar. Bij Pim hoorde ik tot de laatste groep en na een jaar kende ik mezelf weer een beetje terug. De zwangerschapsdementie die begint tijdens je zwangerschap komt helaas nooit meer goed. Vergeetachtigheid is frustratie nummer 1!

Nu heb ik na Femke’s bevalling een superstart gehad. Femke was (en is net als Pim) makkelijk, ik had geen klachten, de borstvoeding verliep vlekkeloos… Ik genoot met volle teugen van mijn twee koters, ook al had (een heeft) de oudste regelmatig last van peuterpuberstreken. Vanaf november begon het kwakkelen. Stuwing in mijn rechterborst, gigantische pijn bij het voeden… Enfin, de degenen die mijn log volgen weten mijn borstperikelen. Femke wilde of kon (?) niet uit de fles drinken, en zo sukkelde ik door en door. Ik had geen keus om over te stappen op flesvoeding en voedde haar met liefde aan mijn borst, maar het was best zwaar. Uiteindelijk kwamen mijn waterlanders dagelijks op bezoek.

Het einde van deze uitputtingsslag kwam in zicht. Femke leerde de fles accepteren, ik ging mijn borstvoeding afbouwen en ik kon de draad  weer oppakken. Lekker aan het werk, leuke dingen doen en volop van mijn gezin genieten met kinderen die het lekker doen. Helaas was de werkelijkheid minder grappig. Het voedingsgebeuren kwam tot rust en ik merkte nu pas hoe moe ik was en hoeveel energie het me gekost heeft. (‘Buiten dat, kwamen er ook nog andere obstakels op mijn pad, die ik nu buiten beschouwing laat; het leven is wat je gebeurd terwijl je andere plannen maakt…’) Lekker werken, een gezellige moeder, een leuke vrouw, genieten van alles waar ik zo blij mee ben… het lukte me niet. Ik was op. De rek was eruit. Huilen was meer uitzondering dan regel en waarom?

Op mijn werk krijg ik lucht. Het is ook niet grappig dat je je tranen omhoog voelt borrelen als je maar heel even tijd hebt om te piekeren. Ik ben nog steeds voor een deel ziek. Ik ben hier alles behalve blij mee, maar het is even niet anders. Accepteren dat het nu even zo is, is de enige mogelijkheid. Door deze ruimte en een aantal andere dingen die op zijn plek lijken te vallen, krabbel ik weer overeind. Afgelopen weekend heb ik hartelijk kunnen lachen om de theatervoorstelling van Jochem Myjer. Daar was ik wel aan toe. (En Johan ook ;-) ) Toch ben ik nog niet mezelf. Als ik veel dingen tegelijk moet doen, wordt ik zenuwachtig en emotioneel. Ik weet dat het goed komt, maar tijd, tijd, tijd… Dat moet ik mezelf even gunnen. Daarnaast is mijn motto voor dit jaar: ACCEPTEREN! Heus, probeer het ook. Het zorgt meteen voor minder stress!





Raadsel

27 01 2010

Nu jullie toch aan het puzzelen zijn (Pim zou trouwens ‘puzzeslen’ zeggen)… Hier is een nieuw raadsel. Pim heeft het al weken, wat zeg ik, maanden over ‘omgedraaid’. Hij stond dan op zijn bedje, keek door het raam en zei:’Hé, daar is omgedraaid!’, ‘Even omgedraaid kijken!’of ‘Omgedraaid isse niet!’ Wij snapten er niets van. We zijn zelfs al eens met hem het straatje ingelopen om ‘omgedraaid’ te zoeken, maar helaas…. Omgedraaid was spoorloos. De zoektocht werd gestaakt en het fenomeen Omgedraaid namen we maar voor lief.

Ondertussen weten we wél wat Omgedraaid is. Pim staat er hier mee op de foto. Zie jij het ook? Over een weekje trakteer ik jullie op de oplossing.

'Waar is omgedraaid nou?'





Oplossing Harrie-warrie!

25 01 2010

Wat leuk, die reacties! De oplossing is dat er toch echt vier paar sokken en dus ook voeten op de foto staan. Femke en ik zijn gehuld in rood/bruin breisel en Johan en Pim in de blauw/bruine variant. Degenen die gokten op drie paar, mistten denk ik de kleine voetjes van Femke. Femke zit op mijn schoot, dus haar voeten rusten op die van mij. Duidelijker kan ik niet zijn :-)





Harrie-warrie

20 01 2010


Mooi zoekplaatje… Hoeveel paar voeten zie je hier? Met grote dank aan mijn moeder. Wij zijn erg blij met onze warme voeten in deze koude dagen!





Sneeuw

18 01 2010

Dít is nu sneeuwpret!

In het begin was het even wennen, maar Pim begint sneeuw nu toch ook leuk te vinden. Gelukkig blijft het dan ook lang liggen, zodat hij er ook wel aan moet wennen ;-) !





Hulp in de huishouding

15 01 2010

Even roeren... en smullen maar?!?!

Pim vindt op dit moment niets leuker dan helpen. Boodschappen uit de auto halen, vegen, stofzuigen, was opvouwen, was in en uit de wasmachine halen, timmeren, zagen, schroeven… Niets is te gek voor onze ‘Pim de Bouwer’. Of mama er ook altijd zo blij mee is, is een tweede, maar Pim vermaakt zich kostelijk en daar gaat het tenslotte om. Sinds kort heeft hij er een nieuwe hobby bij: koken. Dat het meeste naast de pan terecht komt neem ik op de koop toe, want jong geleerd is oud gedaan. Wie weet kan ik over een aantal jaren  zo aanschuiven… ;-)





Wit

13 01 2010

Na veel gedoe en uitstellen (in verband met te veel kou/wind of Femke en Pim die niet tegelijk uit bed waren) is het dan toch gelukt. Niet op wintersport, maar gewoon in onze achtertuin. Prachtig toch?!

Koninklijk kiekje